RACJA TV

Facebook.

Najczęściej czytane

Czym jest antysemityzm?

Słownik wyrazów obcych PWN definiując hasło antysemityzmu podaje: antysemityzm <anty + Semita> uprzedzenie, nienawiść, wrogość w stosunku do Żydów?* z powodu ich pochodzenia rasowego? lub narodowościowego; jest formą szowinizmu, rasizmu i nietolerancji. Rasą nie są i narodem Judejskim (żydowskim) też nie są. To wymyślone przez nich kłamstwo wprowadzone do obiegu. A jak nazwiemy wrogość i nienawiść  Żydów do Polaków, antypolakizm, antysłowianizm, antypolonizm brzmi głupio i niegramatycznie. Za co mamy ich pokochać za mordy i grabieże dokonane na ludności Polski?

Czym jest antysemityzm

Prześledźmy zatem w wielkim skrócie trochę historii tego narodu, nie rasy bo żadną rasą nie są i jej przywiązania do miejsc świętych, tradycji, mesjanizmu i stosunku do otaczającego go obecnie świata. Musimy sobie zdać sprawę z tego, że miejsca święte ulegają zapomnieniu i zniszczeniu wtedy, kiedy naród opuszcza terytorium, na którym je pozostawił. Obcy naród zazwyczaj burzy miejsca święte poprzedników i wykorzystując walory geograficzne, buduje na tym miejscu własne świętości. Kiedy naród powraca na swoje dawne terytoria nostalgia popycha go do odbudowy dawnych swoich miejsc świętych, a ponadto stawia przed nim nowe wyzwania. Pojawia się problem, gdy na tym miejscu zbudowano nowe świętości, lub gdy nastaje nowa epoka. Nowa ekipa stawia sobie pytania, czy honorować dawne miejsca i symbole, czy raczej pozwolić im zginąć, upaść, zapomnieć o nich lub je wymazać z pamięci i nadać ludowi nowy profil patriotyzmu na teraz i na przyszłość. Przed takim problemem stanął Naród żydowski i judaizm, dla którego Wzgórze Świątynne było centrum judaizmu do roku 72. W ciągu historii zbudowano na nim dwie świątynie. Pierwsza zbudowana przez Salomona w latach 968-962 p.n.e., która została zburzona w roku 586 p.n.e., przez Babilończyków (Nabuchodonozora). Drugą zbudowano w latach 520-516 p.n.e. i została ona przebudowana przez Heroda Wielkiego w latach 20-19 p.n.e. I ta świątynia została zburzona w latach 70-72 przez Rzymian. Od roku 72, aż po wiek VII Wzgórze Świątynne ulegało dewastacji, a w VII wieku stało się miejscem świętym islamu i zbudowano na nim dwa meczety; Meczet Skały i meczet al.-Aksa i taki stan pozostaje do dziś. Warto zauważyć, że od nastania państwowości Izraela, co miało miejsce 18 maja 1948 r., aż do roku 1967 Wzgórze Świątynne było pod kontrolą Jordanii. Dopiero tzw. wojna sześciodniowa (czerwiec 1967r.) włączył je w obszar państwa Izrael. Od tego czasu wzrosło zainteresowanie przebudową Wzgórza na modłę żydowską, ale współczesna wyobraźnia narodowa nie pokrywała się z wyobraźnią Żyda starożytnego, czy średniowiecznego. Dla obecnej wyobraźni ważniejsze są inne miejsca-symbole współczesnego Izraela: Masada, Jawne, Modi’in, czy Bajtar. Taką postawę reprezentowali syjoniści, których nazwa pochodzi od Syjonu, jednego ze wzgórz w Jerozolimie. Jest to ruch nacjonalistyczny, burżuazyjny ruch żydowski oraz nacjonalistyczna i reakcyjna ideologia żydowska ukształtowana w XX w. na gruncie judaistycznej koncepcji „narodu wybranego”, dążąca początkowo do utworzenia państwa żydowskiego w Palestynie, a następnie do jego umocnienia kosztem narodów arabskich.. Obecnie syjonizm propaguje antykomunizm i zwalcza ruchy narodowowyzwoleńcze. Jednak równocześnie zmienił profil kultury z religijnej na cywilizacyjną, nie związaną z religią. Najnowsza historia judaizmu odcina się od religijności i miejsc świętych judaizmu. Jerozolimę ustanowiono jako stolicę państwa Izrael, państwa laickiego, stolicę polityczną i administracyjną, wprowadzono prawo laickie. Syjoniści nawiązują do Jerozolimy, ale odcinają się od działań politycznych, które mogłyby mieć negatywne skutki polityczne. Sprawę budowy trzeciej świątyni uważają za marginalną. Ewentualną budową trzeciej świątyni zainteresowany jest jedynie syjonizm religijny oraz wyobraźnia Żydów wierzących, fundamentalistów, bardzo związanych ze Wzgórzem Świątynnym. Świątynia pojawia się w ich modlitwach żydowskich, w poezji oraz eschatologii, która traktuje o losach pośmiertnych człowieka, przeznaczeniu i przekonania o tym, że koniec świata poprzedzi uzyskanie państwowości i odbudowa świątyni w Jerozolimie. Władze Izraela wydały zakaz wchodzenia Żydom na Wzgórze Świątynne, wchodzą tam tylko turyści i muzułmanie, pod tym zakazem nie wchodzą i nie modlą się na nim Żydzi. Im pozostała do modlitwy tylko Ściana Płaczu. Trzeciej świątyni na tym samym miejscu gdzie stała pierwsza i druga przeszkadza fakt, że teren ten jest zabudowany kompletem meczetów – Meczet Skały i al.-Aksa. Rząd Izraela nie zgadza się na ich likwidację, gdyż groziłoby to wojną z całym islamem, a szczególnie z Iranem, który jest ostoją islamu na całym świecie. Ponadto, współczesna, laicka postać judaizmu, jako państwa i ludności nie jest zainteresowana tożsamością religijną i współcześni Żydzi obawiają się, że w wypadku zbudowania świątyni-symbolu, może w Izraela zapanować teokracja. A inicjatywy ich zburzenia, pragną przybliżyć w ten sposób przyjście Mesjasza, który stanie na czele narodu, pozwoli na odbudowę świątyni, wprowadzi przestrzegania szabatu, studiowanie Tory, miłosierdzie, zasiedlenie ziemi izraelskiej oraz wysiedlenie Arabów z terytorium państwa Izrael.

Z powyższego wywodu wyraźnie widać, że życie polityczne i religijne w Izraelu jest podobnie zagmatwane, jak w Polsce. Rząd Izraela jest przeciwny działaniom, które mąciłyby spokój polityczny i społeczny, ale powody są przeciwne do tych naszych – polskich. Tam panuje świeckość prawa i państwa, i obawa przed nawrotem teokracji, u nas rząd i wszelka władza popiera rządy teokracji, dlatego rządzą biskupi Kościoła rzymskokatolickiego. Władza jest tylko posłusznym wykonawcą ich woli. Encyklopedyczne hasła antysemityzmu i antyklerykalizmu są sobie tożsame. U nas nie wolno krytykować Kościoła i kleru, świeckości państwa, wpływu duchowieństwa na różne dziedziny życia społecznego oraz sprzeciwu wobec roszczeń Kościoła do kontroli życia państwowego i prywatnego obywateli.

W Polsce ten temat jest mało znany. Informacje są rzadkie ze względu na odległość terenu i problematyki. Temat fundamentalizmu żydowskiego jest ograniczony terytorialnie do państwa Izrael i Polacy nie czują się nim zagrożeni, ani zainteresowani. O wiele więcej uwagi poświęca się nagłaśnianiu fundamentalizmu i terroryzmu muzułmańskiego. Z tych powodów krytykom poczynań fundamentalisty żydowskiego z wielką łatwością przyczepia się łatkę antysemity i niszczy się ludzi rozumnych tylko dlatego, że określą narodowość człowieka wrogiego współczesnej cywilizacji, gospodarczej, społecznej i politycznej.

Stanisław Błąkała

Kraków, 21 listopad 2013 r.

Od redakcji:  Spieszymy wyjaśnić że Żydzi nie są narodem semickim ani rasą żydowską jedynie wyznawcami Talmudu. A skoro nie są narodem semickiego pochodzenia to terminologia uzyta w PWN jest chybiona, są oni bowiem ludem Chazarskim i wyznawcami Talmud, pochodzącym ze stepów nadwołżańskich, którzy napadli na potomków Izraelitów, Kananejczyków, Judejczyków, Hebrajczyków, którzy chcą ich usunąć lub wymordować oraz przejąć tożsamość tych narodów, które  od tysiącleci zamieszkiwały te tereny,  mordując poprzednich mieszkańców czym się chwalą w Talmudzie. Nazwa Żyd pochodzi od mylnego tłumaczenia Biblii króla Jakuba, a dokładnie dotyczy narodu Judejczyków. A więc Jude to nie Żyd a Judejczyk. Nigdy w przeszłości nie było narodu żydowskiego ani państwa Izrael. To zmyślone brednie wprowadzone do obiegu* Szukaj wyjaśnienia w naszych poprzednich artykułach.

Redakcja: „NASZA RACJA”

Napisz komentarz
Musisz być zalogowany(a) aby napisać komentarz.
 
Przeczytaj poprzedni wpis:
GRUpa trzymająca FOZZ
GRUpa trzymająca FOZZ

Artykuł dedykujemy wszystkim obywatelom o mocnych nerwach i tym którzy mają jaja żeby z tym gównem zrobić porządek, mamy dosyć...

Zamknij